Europa Radweg R1 - van Lutherstadt Wittenberg naar Kreiensen

Af en toe fiets je een route wel eens onconventioneel, zoals tegen de rijrichting in of je begint op de helft van de route. Zo begon ik dus ook op de Europa Radweg R1. Het plan: een tour van Berlijn richting westen. De route werd zorgvuldig gekozen met dagelijkse etappes van ca. 50 km, zodat je niet alleen als pedaalridder onderweg bent, maar ook nog een beetje aan sightseeing kunt doen.

Maar, nog voor de tour begon moest ik constateren, dat de planning aan de keukentafel niet altijd met de realiteit overeenkomt. Alle campings in Berlijn waren vol. Tja, in een wereldstad als Berlijn vinden af en toe evenementen plaats die vele bezoekers lokken. Omdenken, was het motto en zo begon ik mijn tour aan de Elbe, in de Lutherstadt Wittenberg. Treinkaartjes voor mijn fiets en mij werden gekocht en zo begon ik mijn fietsreis in Saksen-Anhalt.

De camping in Wittenberg ligt aan de oever van de Elbe, direct tegenover de stad. Juist daardoor heb je een prachtig uitzicht op Wittenberg. Links de slotkerk, waar Luther in 1517 zijn 95 stellingen aan de kerkdeur sloeg. Rechts de stadskerk, waar hij meer dan 2000 maal predigde. Dan wordt ook duidelijk, dat men vroeger niet alleen op zondag naar de kerk ging, maar meermaals per dag hier naar de preek ging.

Ik blijf hier een maar een nacht, dus start ik na mijn aankomst direct met een stadsbezichtiging. Bijna 500 jaar geleden werd hier geschiedenis geschreven. Grote namen uit de Duitse geschiedenis waren hier thuis. Naast Martin Luther, overigens in Nederland vaak Maarten Luther genoemd, woonde hier ook Lukas Cranach de oudere die vele portretten van Luther maakte. Ook de reformator Philipp Melanchton kwam hier vandaan. Hoe belangrijk Luther voor Wittenberg was, was ook toentertijd al duidelijk. In het huishouden van Luther woonden vele studenten, die in de ban waren van zijn voorlezingen. Zoveel mensen onderbrengen en van maaltijden voorzien kon alleen functioneren door de inzet van Katharina von Bora, een voormalige non, die met Luther trouwde. Ze schonk hem zes kinderen en was de drijvende kracht in het ‘Lutherhaus’. De Luthers waren een van de belangrijkste werkgevers in Wittenberg. Katharina ‘managte’ de aan- en verkoop van land en de oogst. Luther was een man van de kerk, het wereldse geld was voor hem niet belangrijk. Een rondgang door het voormalige woonhuis is indrukwekkend en aan het einde van de rondgang is een kopje koffie in de tuin een goed idee. Een beetje curieus is, dat u hier de plaats van Luthers toilet was. Maar ach, het is 500 jaar geleden, de lucht is allang weg. Ook de huizen van Melanchthon en Cranach – de Cranach-Höfe – zijn een bezoek waard, maar voor mij is het Lutherhaus duidelijk favoriet.

De volgende dag verlaat ik Wittenberg door de Dübener Heide. Op de kaart is bij Gräfenhainichen een bijroute aangegeven naar het moderne openluchtmuseum Ferropolis – een stad uit staal. Een leuk idee, maar als ik alle bezienswaardigheden op de route ga bekijken, kom ik nooit op de volgende camping aan. Ik fiets door naar het kasteel van Oranienbaum. Het bijzondere is, dat Oranienbaum ‘in opdracht werd gegeven’. De vorstin Henriette Catharina von Oranien-Nassau gaf de Nederlandse architect Cornelis Ryckwaerth de opdracht voor een ontwerp van een barok kasteel, park en stad. Het kasteel werkt bijna buitenproportioneel voor het beschouwelijke stadje. Het kasteel is dagelijks geopend en echt bezienswaardig. Na Oranienbaum wijk ik van de route af en fiets richting Wörlitz aan de Elbe. Het ‘Wörlitzer Gartenreich’ lokt met Engelse landschapsarchitectuur. Parallel met de Elbe fiets ik op de Elbe-Radweg naar Dessau.

Persoonlijk vind ik Dessau echt interessant. Hier verhielp Walter Gropius het Bauhaus tot een van de belangrijkste architectuurstijlen in de geschiedenis. In Dessau is nog steeds de Bauhausstiftung ondergebracht en kan worden bezocht. Ook de meesterhuizen van Gropius zijn een bezoek meer dan waard. In de Ebertallee staan vier huizen, het vrijstaande docentenhuis en drie dubbele huishelften. Hier woonden grote kunstenaars, zoals Paul Klee en Wassily Kandinsky met hun families.

Ik passeer het Bauhaus-Restaurant Kornhaus en volg de Europa Radweg R1 langs de Elbe naar Aken, naar de camping bij de Akazienteich. Veel vaste staplaatsen, maar direct aan het water is een veldje voor tenten. Een verkoelende duik in de zwemplas Akazienteich en daarna lekker warm douchen doen goed na een dagje fietsen. De volgende dag gaat de tocht verder.

De eerste stop van de dag begint bij de bakker in Wulfen. Een kop koffie met een broodje kaas. Zo gesterkt zou ik toch wel een paar kilometer kunnen maken, maar op de kaart heb ik allang de volgende bezienswaardigheden ontdekt. Meteen drie hunebedden zijn er in Wulfen en het aangrenzende Drosa te vinden. Ik ga voor de ‘Teufelskeller’ aan de Diebziger Weg. Een straat met kinderkopjes en kersenbomen. Ik fiets voorzichting door de berm. Vanuit een volkstuintje word ik door een oudere man bekeken. “Ben je de weg kwijt?” roept hij me tegemoet. Ik antwoord, dat ik naar het hunebed wil en vraag hem of het nog ver is. Hij kijkt me een beetje verbaast aan. “Ach, die stapel oude stenen? Nee, nog 100 meter en dan naar links”. Dat ik gefascineerd ben van hunebedden ligt zeker aan het feit dat ik in Drente ben geboren. Als kind speelde ik regelmatig op het ‘Langgraf’ – hunebed D43 – en het hunebed D42 bij Emmen. Mijn opa en oma woonden erin de buurt en zo kon ik te voet naar beide hunebedden. Ik heb helaas niet zoveel tijd en besluit dan ook snel weer verder te fietsen. Bij het tuinhek staat de oude man. Hij houdt een zakje omhoog. “Kom eens, kersen, direct van de boom. Proviant voor onderweg”. Ik stop en samen eten we kersen en komen met elkaar in gesprek. Misschien vindt hij mijn interesse in de ‘Teufelskeller’ een beetje merkwaardig, maar het is een leuke ontmoeting langs de route en misschien smaken de kersen juist daardoor tijdens de volgende pauze dubbel zo lekker.

Op de kaart wordt de route nu zwaarder, via Staßfurt richting het middelgebergte de Harz. Door Ballenstedt, Thale en Blankenburg door het heuvelachtige landschap naar het vlakke Harzvoorland bij Wernigerode. Ik besluit de route te verlaten en overnacht in Halberstadt op de camping. Via Heimburg fiets ik de volgende dag naar Wernigerode en kom zo terug op de Europa Radweg R1. In Wernigerode loont zich een pauze op de markt met het symbool van de stad, het historische raadhuis.

Via Ilsenburg verloopt de route door de bossen van de Harz. Ik besluit opnieuw de route te verlaten, dit keer via Stapelburg. Langs de straat is een fietspad en daardoor is een ontspannen en schaduwrijke tocht gegarandeerd. Hier in Stapelburg fiets je over de grens van de deelstaat Saksen-Anhalt naar Nedersaksen. Aan de grens staat een monument ter herinnering aan de eenwording van Duitsland. Een moment om even bij stil te staan. Wat, als er niets veranderd was, we nog steeds een Oost- en West-Duitsland zouden hebben? Dan had ik de prachtige steden, de Elbe en de interessante mensen die ik in de afgelopen dagen ontmoet heb nooit leren kennen.

Via Bad Harzburg en Goslar bereik ik de camping in Bad Gandersheim. Een laatste nacht op mijn fietstocht op de de Europa Radweg R1. De volgende dag zal ik in Kreiensen op de trein naar huis stappen. Vijf geweldige dagen en vier nachten op verschillende campings en rond 330 gefietste kilometers. Het was maar een klein deel van de Europa Radweg R1, maar wie zegt dat je de hele route in een keer moet fietsen. Uiteindelijk begint de route aan de Atlantische Oceaan in Frankrijk en eindigt in het Russische St. Petersburg. Ooit, als ik veel tijd heb, dan ga in nog eens een paar kilometer afleggen op deze route.

Wij zijn bereikbaar in:

Nederland +31 (0)30-7011000
België +32 (0)3-8081256
Duitsland +49 (0)3941-5950971

maandag t/m vrijdag van 18:30 - 21:30 uur

Home | Contact | Colofon | © 2006-2017 - BIKE & BREAKFAST